ԴԵՊՔԵՐ ԴԵՄՔԵՐ ԼՈՒՐԵՐ

пятница, 9 мая 2014 г.

22 տարի առաջ

  22 տարի առաջ ամեն ինչ շատ ավելի ուրիշ էր. ես հպարտ չէի, որ եղբայրս՝ ընդամենը 18 տարեկան, ծառայում էր Մարտակերտում: Տանկիստ էր: Հետո փոքր եղբայրս զորակոչվեց ու ստացվեց այնպես, որ 2 եղբայրս էլ միաժամանակ հայոց բանակում էին...
  Ես հպարտ չէի, ես տագնապ ունեի, որովհետև ամիսներով ոչ մի լուր չունեինք, ու ամեն օր սահմռկեցուցիչ լուրեր էին հասնում մեզ /սա՝ լավագույն դեպքում/ կամ էլ......   դասընկերոջս հրաժեշտ տվեցինք, հետո մի այլ ընկերոջ, բարեկամի, ծանոթի....
   
    ու.....       այդ օրերին բոլորն էին հարազատ, ծանոթ, բարեկամ.......    նրանք բոլորն էլ ընկան մեզ համար ու մեր այսօրվա...

Պարգևատրվեցին լավագույնները


Շախմատի մրցաշար` եզրափակիչ


Դավիթ Մանուկյանի ցուցահանդեսը


Աշխատավարձին սպասում են արդեն 2 տարի