ԴԵՊՔԵՐ ԴԵՄՔԵՐ ԼՈՒՐԵՐ

воскресенье, 27 декабря 2015 г.

Ամանոր - 2016

Վիկտոր Դալլաքյանի հովանավորությամբ, այս տարի էլ 500 փոքրիկներ ԲՈՀԵՄ կամերային թատրոնի ամանորյա ներկայացման տոմսեր ստացան:
Վ. Դալլաքյանի աջակցությունը միշտ էլ զգացել են Վանաձորում:

среда, 23 декабря 2015 г.

Փողոցային աղբահանություն



Էս էլ՝ էսօրվա նկար է...Երևանյան խճուղի...Այսօր, այստեղ մեր ուսուցչուհիներից մեկի վրա, առավոտյան ժամը 9-ին 4 շուն են հարձակվել... շատ էր վախեցել...Սա այն ժամն է, երբ երեխաները դպրոց կամ մանկապարտեզ են գնում...

пятница, 11 декабря 2015 г.

Աստծո պատասխանը

էս էլ իմ հրաշք մանուկները
Հանրաքվեի հաջորդ առավոտը շոկի մեջ եմ, դե պարզ Է պատճառը... Առավոտ շուտ դպրոց գնացի, մտել եմ 2-րդ դասարան, բայց զգում եմ, որ ի վիճակի չեմ դաս պարապելու, վախենում եմ, որ առանց պատճառի հանկարծ որևէ երեխայի վրա կգոռամ ու էս պարագայում օգնության եմ կանչում Աստծուն՝ բառիս բուն իմաստով... աղոթում եմ. -Տեր Աստված, օգնիր, որ գտնեմ ինքս ինձ, օգնիր, որ կարողանամ աշխատել, օգնիր, որ հանկարծ որևէ փոքրիկի անհարկի չնեղացնեմ...

вторник, 20 октября 2015 г.

Փողոցային են, էլի, հո զոռով չի...

Վանաձոր քաղաքում մոտավորապես 5 հազար լամպ է վառվում: Դուք պատկերացնո՞ւմ եք այդ 5 հազար լամպի փոխելը միանգամից քաղաքապետարանի բյուջեի վրա, համայնքային բյուջեի վրա ինչ գումարներ կնստի:-Քաղաքապետի խոսքերն են.

Ես համաձայն եմ, ամեն մարդ իր գործով պիտի զբաղվի, բայց...

Պատահել է անձամբ ինձ հետ, հոկտեմբերի 20-ին, ժամը ուղիղ 22:58-ին...

Սկսեմ սկզբից՝ տատիկիս քրոջ ծնունդն էի գնացել.

суббота, 10 октября 2015 г.

Ֆրանկոֆոնիայի օրեր Հայաստանում

                                                            /Վերհուշ/
  Դեպքի մասին ինձ հիշեցրեց ֆեյսբուքյան մի նկար և հերթական Ֆրանկոֆոնիայի օրերը Հայաստանում


Մի անգամ /դեռ մեքենա չունեի/ աշխատանքի էի գնում, իսկ ես քաղաքից դուրս եմ աշխատում, կանգառում սպասում էի տրանսպորտին, բայց և մտածում, որ երևի ուշացել եմ ու այդ պահին մի մեքենա կանգնեց, հարցնում էին, թե ճիշտ են արդյոք գնում Դիլիջան, դե իմ ճանապահին էր, խնդրեցի ինձ էլ տեղ հասցնել:

   Սփյուռքահայեր էին ու միանգամից ինձ հարց տվեցին.

понедельник, 21 сентября 2015 г.

Ես հայրենիք ունեմ



  Շնորհավո՛ր տոնդ, Հայաստան...

  Հռչակագիրն ընդունվել էր այդ տարի ու սեպտեմբերին դպրոցը, որպես այդ տարվա շրջանավարտ ընդունեց մեզ...


  Գիտելիքի օրն էր...
Դասղեկս` Ռուզաննա Միտիչյանը կարդաց մեզ համար Հռչակագիրը ու 16 տարեկան պատանիների ու աղջիկների համար մեկնաբանեց, բացատրեց, թե ինչ է իրենից ներկայացնում այն: